Mijn Reis
Op deze pagina kunt u zien waar ik momenteel ben in Nepal. Dagelijks schrijf ik een stukje over waar ik nu ben en wat ik aan het doen ben, met een foto.
Vertrokken in Düsseldorf
Na een busritje van een uur waren we aangekomen in Duitsland. Na het inchecken van onze bagage, konden we nog even rondslenteren over het vliegveld. Na het boarden kwam ik er voor het eerst achter welke voordelen er aan langere vluchten zitten; een eigen tv-scherm en prima eten. Ook zat ik op de eerste vlucht lekker aan het raam.
Aangekomen op Doha, volgende stop Kathmandu
Het waren 5,5 uren die eigenlijk zo omvlogen. Natuurlijk helpt het dat je naar films kunt kijken en spelletjes kunt spelen. Natuurlijk heb ik ook wat naar buiten gekeken tijdens de vlucht om eens te kijken waar we allemaal overheen vlogen. Het mooiste vond ik net na de Zwarte Zee toen we over de kust van Turkije vlogen; de zon ging net onder en je kon nog wat lichtjes zien van steden. Nadat we het vliegtuig hadden verlaten, stonden we op Doha airport, wat echt een immens groot vliegveld is en waar je zoveel winkels hebt dat eigenlijk alles wel te koop was. Ondanks dat het zo groot was, was het toch best overzichtelijk. Aan het einde, toen we moesten gaan boarden, kwamen we er alleen wel achter dat we aan de verkeerde gate stonden, dus hebben we om 1:30 ’s nachts nog even flink moeten rennen.
Dag 3: Schechen Monastery
We zijn vandaag aangekomen op onze eerste overnachtingsplek; het guesthouse van het Schechen Monastery, een klooster vol monniken. Wij blijven hier drie dagen en we leren over het Boeddhisme, de kunst die ze maken en het leven als monnik. Op deze eerste dag hebben we een rondje gemaakt over het terrein en zijn we een rondje gaan maken door de stad Kathmandu. We zijn naar de grootste stupa gelopen van het land. Een stupa is een soort tempel met een grote koepel. Het was er best druk met mensen die er rondjes omheen liepen.
Dag 4: Monnikenwerk
Vandaag moesten we om 6:00 opstaan om het ochtendgebed mee te maken van de monniken. We hebben 40 minuten lang stil moeten zitten en geluisterd naar de monniken. Ik vond het niet zo superleuk, ik kon er niks van verstaan en het was een beetje vroeg. Na het gebed zijn we gaan ontbijten, waarna we les hebben gekregen over het Boeddhisme. We kregen les van een monnik die al vaker hierover had gepraat. Het was oprecht erg interessant, al waren zijn verhalen best langdradig. Na de lunch zijn we begonnen met het echte monnikenwerk; we moesten een mandala maken, wat een soort afbeelding is van gekleurd zand. Ook moesten we een lotusbloem tekenen. We hebben de dag afgesloten bij een rooftoprestaurant, wat erg lekker was.
Dag 5: Monnikenwerk voor gevorderden
We hoefden gelukkig vandaag niet zo vroeg op te staan, maar we begonnen de dag wel weer direct met ons drukke schema. We startten de dag met meditatieles van dezelfde monnik. Ik was erg moe en viel soms bijna in slaap. Ik ben er wel helemaal zen van geworden. We gingen ook verder waar we gisteren waren gebleven: de mandala was al af, maar we hadden een veel moeilijkere gekregen, en de lotusbloem gingen we schilderen. Beide waren eigenlijk heel rustgevend omdat je erg gefocust bent op het goed doen. We zijn daarna weer naar hetzelfde restaurant gegaan waar we voor het eerst een traditioneel Nepalees gerecht hebben gehad genaamd mo:mo food, wat een soort dumpling is met vlees erin. Ik vond het best prima te eten. Als laatste hebben we zelf ook nog een rondje om de stupa gelopen.
De dramatische reis naar Pokhara
De dag begon weer eens vroeg, alles ingepakt en in de bus gelegd. Onze gidsen hadden ons verteld dat het ongeveer 7 uur zou duren totdat we in Pokhara zouden aankomen, de op één na bekendste stad van Nepal. We hadden echt geluk met onze bus want er was airco, want in temperaturen van 34 graden met een luchtvochtigheid van 90% kun je je dat best voorstellen dat dat heerlijk is. De reis op zichzelf was prachtig, langs een rivier tussen de bergen door waar het allemaal nog heel natuurlijk is, alsof er nog geen mensen zijn geweest. Na een tijdje rijden kwamen we aan bij een hangbrug waar we even zijn gestopt voor wat foto’s. We kwamen er alleen al snel achter dat er wat mis was met de bus, dus ging de chauffeur eventjes kijken naar de motor. Helaas kregen we toen te horen dat de lagers in het blok kapot of versleten waren en dat de bus niet verder kon. Gelukkig kwam er na een dik half uur een andere bus, die kwam wel zonder airco en was veel te klein om ons allen te laten zitten, dus heb ik met een paar jongens nog 2 uur moeten staan. Na de late lunch kwam er wel weer een bus met airco en hebben we aan een stuk door gereden naar ons hotel in Pokhara. Toen we bij het hotel waren aangekomen, kwamen we erachter dat we erg goede zachte bedden hadden, een airco op de kamer en nog een mooie badkamer, dus we hebben die nacht heerlijk geslapen.
Dag 7: Op naar de Mount Kailash School
Nadat we heerlijk hadden geslapen, gingen we met de bus naar de Mount Kailash School. Een school gebouwd voor en door de vluchtelingen uit Tibet. We begonnen de dag met de assembly waar ze het Nepalees volkslied hebben gezongen en gedanst. Daarna zijn we gekoppeld aan onze buddy’s, waar we hebben gepraat over onze hobby’s, familie en andere dingen. Toen we uitgepraat waren, gingen we kijken naar de basketbalwedstrijd van de meiden, waar ze finaal afgeslacht werden. Na de lunch was het onze beurt. Wij, als de zeven jongens van Global en onze leiders Matt en Vincent, tegen hun meer ervaren jongens en na de rust ook nog hun oudere scheidsrechter die erg goed was. Na de wedstrijd van de meiden dachten we dat we kansloos waren en we kwamen dan ook op een 3-1 achterstand. Maar na de rust kwam onze sterspeler Vinnie erin, de gepensioneerde huisarts van 70, hij wist er twee te scoren, zelfs nog op zijn leeftijd, om het 4-3 te maken. Het laatste doelpunt werd gescoord door Len, om het een gelijkspel te maken. We waren helemaal doorweekt van het zweet, maar gelukkig was er een lichtpuntje: we gingen zwemmen in de rivier. Het was een erg gammel bruggetje waar we overheen moesten om bij de rivier te komen, maar dat was het zeker waard. Een top uitzicht en de rivier was erg verkoelend. Als laatste van de dag hebben we nog diner gehad en zijn we naar de host family gegaan.
Dag 8: Het Tibetaans dorp
We begonnen de dag zoals elke andere, met het ontbijt. Ik had deze nacht niet zo supergoed geslapen omdat mijn bed was gemaakt van beton. Na ons ontbijt kregen we een tour door het dorp. Het is een vrij klein dorpje waar veel mensen wonen. De woonomstandigheden in sommige huizen vond ik erg slecht, maar ik denk dat die mensen niet anders gewend zijn. Ook zijn we nog twee kloosters ingegaan en hebben we nog bij een bungeejumpplek genoten van het uitzicht. Na de tour mochten we lekker luisteren naar wat presentaties. We mochten na de presentaties weer lekker gaan zwemmen, hoewel we deze keer niet alleen hebben gezwommen; ik en een paar anderen vonden het leuk om een dam te gaan bouwen. Helaas is hij niet afgekomen omdat we verder moesten naar de afscheidsceremonie. Bij de ceremonie hebben we afscheid genomen van onze buddy’s en hebben we cadeaus uitgewisseld.
Dag 9: De hike naar de ecolodge
Vandaag had ik gelukkig wat beter geslapen dan gisteren, maar het kan nog steeds beter. We gingen eerst met de bus naar het drop-offpunt waar we vanaf zouden wandelen naar de lodge. Het pad begon simpel met een geasfalteerde weg naar boven. Dat veranderde al snel toen we in de bossen kwamen; het werd een stenen trap met grote stenen die net niet recht lagen. Al was het niet het beste pad, het was wel prachtig: overal was het groen en als je tussen de bomen door kon kijken, zag je prachtige bergen. Na een kleine 2 uur waren we boven. Sommigen die bloedzuigers hadden gehad, zagen het niet meer zitten, maar gelukkig heb ik daar geen last van gehad. In de ecolodge konden we genieten van het prachtige uitzicht en de rust die er was. Ook hebben we veel gevoetbald en andere spellen gespeeld.
Dag 10: De ecolodge
Op de planning stond op het begin weer een hike. Je kon kiezen tussen eentje van een half uur of eentje van 3 uur. Wij hebben natuurlijk voor de lange gekozen. Het was weer een prachtige hike die zelfs de vorige overtrof: adembenemende uitzichten en ook hebben we door een supermooi bergdorpje gelopen. Het was wel echt zwaar, want de traptreden waren soms best wel hoog en we moesten er erg veel nemen. We waren dan ook blij dat we eindelijk boven waren. Verder hebben we niet superveel gedaan, buiten dat we deze dag de brieven van onze familieleden kregen waar sommigen helemaal van overstuur raakten.
Dag 11: De tocht naar de Kalsee ecolodge
Het was ’s ochtends nog maar de vraag of we gingen hiken. Het was namelijk een erg moeilijke tocht en het zou wellicht gaan regenen. De regen zou ervoor zorgen dat het pad alleen nog maar glibberiger wordt. Toch moesten we gaan, tegen de wil in van velen. Het begon weer best prima, vooral omdat we het pad al een keer hadden gelopen, maar het veranderde in een soort modderig zandpad dat half weggevaagd was. Ook hielp het voor mij niet echt mee dat ik met een paar geblesseerden moest lopen, maar goed, we hadden dan wel een gezellige tijd. Toen we eindelijk op het hoogste punt waren aangekomen, moesten we alleen nog maar omlaag en hadden we het grootste gedeelte gehad. Het padje naar onder was echt een heel smal padje op een steile berg waar je omringd was door bomen en planten. Het was er, zoals al eerder aangegeven, heel glad en er zijn er ook meerdere uitgegleden. Na ongeveer 3,5 uur gelopen te hebben, waren we eindelijk aangekomen bij de Kalsee ecolodge, een heel lelijk, bijna vervallen hotel. Maar goed, we hadden een bed en prima eten. Het uitzicht was wel weer prachtig omdat we konden kijken naar het Annapurna-gebergte.
dag 12: terug naar Pokhara
Vandaag gingen we weer terug naar Pokhara, we moesten dit weer voor een deel lopen maar gelukkig kregen we voor het laatste stuk een bus. Tijdens de hike hebben we veel apen gezien in de bomen, je moest wel goed kijken om ze te zien om dat ze en best hoog zaten en goed gecamoufleerd waren. Het was niet super lang lopen maar toch was het een hele mooie wandeling. we konden super ver het dal in kijken en het weer was erg goed. Het werd wel op een gegeven tijd irritant om de hele tijd de trap naar onder te nemen. Eenmaal onder stond de bus al klaar en gingen we weer naar het hotel. We konden alleen heel even inchecken en onze bagage neergooien en we moesten alweer verder, we gingen naar een waterval, een meer en naar een vluchtelingen kamp. We konden bij alle drie niet super lang blijven maar de waterval en het meer waren super mooi. Bij het vluchtelingen dorp hebben we allemaal nog wat souvenirs gekocht voor thuis. Toen we weer terug in het hotel waren mochten wwe nog gaan winkelen, dus zijn we met de groep jongens de stad ingedoken en wat voetbalshirts en armbanden gekocht. We sloten de dag af bij een restaurant en aten met z´n alle nog een ijsje.
Dag 13: Weer terug naar Kathmandu
Het is weer de dag dat we terug gaan naar Kathmandu, weer 6-7 uur in de bus over die hobbelige weg terug. Het was erg gezellig in de bus maar de meeste waren moe en er hebben dus veel geslapen. Gelukkig ging de busrit deze keer voorspoedig en hadden we geen problemen. We sliepen vannacht in een hotel in ee populair gedeelte van de stad wat bekend stond voor de vele winkeltjes. Daar hebben we die avond na het eten ook gebruik van gemaakt, we zijn met een gedeelte van de groep even shoppen. Ik lag op de kamer met Finn en Len waar ik nog tot laat mee hebben gelachen.
Dag 14: Kanya Mandir secondary school
Dag 15: st. Xavier´s Maitighar
Vandaag zouden we een school gaan bezoeken, st Xavier´s Maitighar. Een school voor de eliten van Nepal, ik hoorde van onze gids dat er ongeveer 50.000 aanvragen elk jaar werden gedaan maar er maar 500 studenten worden toegelaten. Ook kost het heel wat om op deze school te zitten omdat de overheid dat niet betaald. We hadden eerst eenwelkomsceremonie en daarna kregen we wat thee. Na de thee op was, kregen we een rondleinding van het nieuwere gebouw, het gebouw vond ik zelf niet super speciaal, het was eigenlijk een standaard Nederlands schoolgebouw. We konden er wel het dak op waar je uitzicht had over de hele stad. De studenten die ons hadden rondgeleid hadden ook wat activiteiten georganiseerd en deden een dans. Onze lunch aten we in de aula met de leerlingen die daar op school zaten. We kregen na de lunch nog een tweede ronleiding door het tweede gebouw, het oudere gebouw. Je zag ook wel dat het ouder was, de klaslokalen, gangen en tafels waren allemaal wat ouder. Voor de afsluiting moesten we nog naar wat presentatie luisteren en naar wat dansjes kijken en dat was het voor die dag.
Dag 16: SERC school
Vanaag bezochten we de SERC school, een school waar kinderen met een handicap les krijgen maar ook therapie krijgen om beter om te kunnen gaan met hun handicap. We kregen eerst weer een rondleiding door een medewerker. Ik vond het goed om te zien dat de kinderen daar goed onderwijs kregen omdat ze allemaal in kleine klassen zaten van 5-6 personen. Je zag ook dat er veel aandacht naar de kinderen ging wat ze ook nodig hebben. Ik had ervoor eigelijk gedacht dat er niet echt naar die kinderen zou worden omgekeken. We hebben die middag de hele tijd met de kinderen allemaal spelletjes gedaan, gedanst, gevoetbald en de stoelendans gedaan. Het was erg leuk om te zien hoe blij de kinderen waren maar het ook wel weer prima toen we moesten gaan.
Dag 17:
Dag 18:
Dag 19:
Dag 20: